هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق و تأثیرات عمیق آن بر دل و جان خود سخن میگوید. او از سوزش دل، بیقراری و بیخوابی ناشی از عشق میگوید و دیدار معشوق را هم عذاب و هم لذت میداند. در نهایت، شاعر به امید و رهایی از طریق عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'عذاب' و 'سوزش دل' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک داشته باشند.
شماره ۱۲۹ - خطت سبز و لبت مشک و گلاب است
خطت سبز و لبت مشک و گلاب است
دهانت ذره رویت آفتاب است ۱
تو گنج حسن و بس خانه دل
که از شوق چنین گنجی خراب است ۲
دل من بی به روی تو سوزان
چو کتان از وجود ماهتاب است ۳
شبی کان آستان بالین من نیست
چه جای بستر و چه جای خواب است ۴
برو ناصح مترسان از عذابم
که دیدار تو ما را خود عذاب است ۵
بحمد الله ندارم دامن تر
اگر بر خرقهام داغ شراب است ۶
کمال آن خاک در از گریه تر ساز
که در باران امید فتح آب است ۷
دهانت ذره رویت آفتاب است ۱
تو گنج حسن و بس خانه دل
که از شوق چنین گنجی خراب است ۲
دل من بی به روی تو سوزان
چو کتان از وجود ماهتاب است ۳
شبی کان آستان بالین من نیست
چه جای بستر و چه جای خواب است ۴
برو ناصح مترسان از عذابم
که دیدار تو ما را خود عذاب است ۵
بحمد الله ندارم دامن تر
اگر بر خرقهام داغ شراب است ۶
کمال آن خاک در از گریه تر ساز
که در باران امید فتح آب است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - خطت چو خضر به آب حیات نزدیک است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - خیال روی او در دیده نور است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.