شماره ۱۳۴ - درد تو به از دوست ای دوست

درد تو به از دوست ای دوست
اندوه تو جانفزاست ای دوست ۱

دریوزه گر در تو از تو
جز درد و بلا نخواست ای دوست ۲

با آنکه ز مفلسی ندارم
چیزی که ترا سزاست ای دوست ۳

پیش نو نهم دو چشم روشن
گریم نظر مناست ای دوست ۴

گفتی کشمت ولی روانیست
اگر دوست کشد رواست ای دوست ۵

دل هرچه به ومن قامتت گفت
آورد خدای راست ای دوست ۶

کردم به قد تو این غزل راست
بنویس کمال راست ای دوست ۷