شماره ۱۳۸ - در سر زلف تو تنها به دل شیدا رفت

در سر زلف تو تنها به دل شیدا رفت
و دل هر دو به هم در سر این سودا رفت ۱

رفت دل بکنه چون باد در آن حلقه زلف
شب تاریک زهی دل که چنین تنها رفت ۲

از سر زلف تو دوشینه حکایات دراز
همه گفتند ولی باد صبا تنها رفت ۳

بر درت گرچه زدم خاک به چشمان رقیب
حیف از آن سرمه که در دیده نابینا رفت ۴

دانة خال به بالای لبت دانی چیست؟
زین دل سوخته دودی است که بر بالا رفت ۵

روی ننموده به یک زاهد و میخواره هنوز
از تو در صومعه و میکده صد غوغا رفت ۶

در سماعی که غزلهای تو خواندند کمال
صوفیان را همه از سر هوس حلوا رفت ۷