هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق و دردناک شاعر نسبت به معشوق است. او از عشق بیپایان، فداکاری، رنجهای عاشقانه و وفاداری بیقید و شرط خود سخن میگوید، حتی اگر معشوق با او بیوفایی کند. شاعر خود را مانند پروانهای میداند که در آتش عشق میسوزد و حاضر است هر رنجی را تحمل کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی مفاهیم عرفانی و ادبی هستند که نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۰ - ز عشقت بی کس و مسکینم ای دوست
ز عشقت بی کس و مسکینم ای دوست
اگر بیدل نیم بی دینم ای دوست ۱
مرا صد بار گفتی خواهمت کشت
بکش بک ره مکش چندینم ای دوست ۲
تو دشمن دوستی من دوست دشمن
تو آنی در وفا من اینم ای دوست ۳
گزین تر از همه رأی من این است
که بر تو دیگری نگزینم ای دوست ۴
چو شمعم گفته ای بنشین بر آتش
ز جان برخیزم و بنشینم ای دوست ۵
به بهای غمت پروانه سان سوخت
مگس را بال بر بالینم ای دوست ۶
کمال از ضعف شد هیچ و هیچش
نمیپرسی چنین میبینم ای دوست ۷
اگر بیدل نیم بی دینم ای دوست ۱
مرا صد بار گفتی خواهمت کشت
بکش بک ره مکش چندینم ای دوست ۲
تو دشمن دوستی من دوست دشمن
تو آنی در وفا من اینم ای دوست ۳
گزین تر از همه رأی من این است
که بر تو دیگری نگزینم ای دوست ۴
چو شمعم گفته ای بنشین بر آتش
ز جان برخیزم و بنشینم ای دوست ۵
به بهای غمت پروانه سان سوخت
مگس را بال بر بالینم ای دوست ۶
کمال از ضعف شد هیچ و هیچش
نمیپرسی چنین میبینم ای دوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - زاهدان کمتر شناسند آنچه ما را در سرست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - از کویت بفردوس اعلى دری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.