هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و عشق عمیق خود سخن می‌گوید. او از بوسه‌ای نجات‌بخش، وفاداری به معشوق، و پذیرش رنج‌های عشق صحبت می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند فنا و ارادت به دوست (معشوق یا خدا) دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'بوسه' و 'فنا' نیاز به درک بالاتری از ادبیات و عرفان دارند.

شماره ۱۸۰ - سروی ز باغ حسن به لطف قدت نخاست

سروی ز باغ حسن به لطف قدت نخاست
از آن بر ترست فد نو کابد به شرح راست ۱

جان به لب رسیده ما را به بوسه ای
دریاب کز دهان تو در معرض فناست دایم ۲

تا از لبت وظیفة دشنام کردهای
دعای دولت تو بر زبان ماست ۳

سر رشته قرار شد از دست و همچنان
انگشت پیچ چون سخن زلف دلرباست ۴

ما را از روی خوب مکن منع ای فقیه
کین فق در شریعت اهل نظر رواست ۵

آنجا که خادمان ز عقیدت نفس زنند
از ما سر ارادت و از دوست خاک پاست ۶

گر شبوة کمال بپرسد کسی زانو
گوسوفی ایست و رند ولی بارسا نماست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - سرو ما را قد و بالاتی خوش است
گوهر بعدی:شماره ۱۸۱ - سری که پیش تو بر آستان خدمت نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.