هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج عاشق در فراق معشوق است. شاعر خود را فدایی معشوق میداند و از فراق و جفاهای او شکایت میکند، اما در عین حال به این عشق وفادار است و حتی به بدنامی هم راضی است. او معشوق را به چیزهای زیبایی مانند سرو و گل تشبیه میکند و از زلف او یاد میکند که به باد سپرده شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'بدشنامی' و 'جفا' ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۲۴۶ - مائیم و دلی پر خون بر خاک سر کویت
مائیم و دلی پر خون بر خاک سر کویت
غمگین بهمه رونی در آرزوی رویت ۱
تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر
می ماند و ما نشه بز خاک سر کویت ۲
راضیم بدشنامی گر باد کئی ورنه
تا عمر بود باقی مانیم دعا گویت ۳
ما با در جهان گردیم قسمت همه عالم را
ایشان و جهان ای جان مائیم و یکی مویت ۴
زلف تو دریغ آید ای جان که به باد افتد
تدبیر که هم حیف است گر گل شنود بویت ۵
گر من دل خود جویم در کوی تو نگذاری
پسند جفا چندین بر عاشق دلجویت ۶
گویند کمال این ره تا چند همی پوشی
تا هست تک و پونی مانیم و نک و پویت ۷
غمگین بهمه رونی در آرزوی رویت ۱
تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر
می ماند و ما نشه بز خاک سر کویت ۲
راضیم بدشنامی گر باد کئی ورنه
تا عمر بود باقی مانیم دعا گویت ۳
ما با در جهان گردیم قسمت همه عالم را
ایشان و جهان ای جان مائیم و یکی مویت ۴
زلف تو دریغ آید ای جان که به باد افتد
تدبیر که هم حیف است گر گل شنود بویت ۵
گر من دل خود جویم در کوی تو نگذاری
پسند جفا چندین بر عاشق دلجویت ۶
گویند کمال این ره تا چند همی پوشی
تا هست تک و پونی مانیم و نک و پویت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۵ - ماه در حسن برخسار تو خویشاوند است
گوهر بعدی:شماره ۲۴۷ - مجلس معطرست و به آن وقت ما خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
