شماره ۲۵۱ - مرا بر رخ از دیده خون آمد است

مرا بر رخ از دیده خون آمد است
که اشک از چه بر من برون آمد است ۱

کجا ایستد از چکیدن سرشک
که این شیشه ها سرنگون آمد است ۲

دل آمد بخود در چه آن زقن
که زندان علاج جنون آمد است ۳

گرفتم حساب جمالش به ماه
رخ او ز صدمه نزون آمد است ۴

کسی برد ازو بوی چون عود سوز
که آنجا به سوز درون آمد است ۵

دهانش به ابرو به نقش من است
چو میمی که در پیش نون آمد است ۶

از قند سخن ساخت حلوا کمال
به بینید باران که چون آمد است ۷