هوش مصنوعی:
متن بالا به موضوع عشق و درد میپردازد و بیان میکند که عشق واقعی با رنج و غم همراه است. افرادی که عاشق هستند، درد را تحمل میکنند و این درد باعث پاکی و رشد آنها میشود. همچنین، متن اشاره میکند که عشق بدون درد ارزشی ندارد و تنها کسانی که درد را تجربه کردهاند، میتوانند معنای واقعی عشق را درک کنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۵۷ - مرد عشق تو به غم همدرد است
مرد عشق تو به غم همدرد است
دردمند تو بلا پرورد است ۱
هر که از درد و رنگی دارد
اشک او سرخ و رخ او زرد است ۲
بیخیر میفتد آتش خواب است
درد و غم می خورد اینش خورد است ۳
دردمندان به دو رخ پاک کنند
کف پا کز ره ن گرد است ۴
هست با درد تو هر فردی را
عالمی کز همه عالم فرداست ۵
عشق، بیدرد سری گرم نکرد
شمع تا سوز ندارد سرد است ۶
چون براند سخن از درد کمال
هر که مردست بگوید مرداست ۷
دردمند تو بلا پرورد است ۱
هر که از درد و رنگی دارد
اشک او سرخ و رخ او زرد است ۲
بیخیر میفتد آتش خواب است
درد و غم می خورد اینش خورد است ۳
دردمندان به دو رخ پاک کنند
کف پا کز ره ن گرد است ۴
هست با درد تو هر فردی را
عالمی کز همه عالم فرداست ۵
عشق، بیدرد سری گرم نکرد
شمع تا سوز ندارد سرد است ۶
چون براند سخن از درد کمال
هر که مردست بگوید مرداست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۶ - مرد بی درد مرد این ره نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۵۸ - هست آن چشمیم و باز آن چشم میجوئیم مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.