هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید و از زیبایی‌های او مانند زلف سیاه و رخسارش تمجید می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند نیاز درویش به سلطان و بالعکس دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۸۷ - دل که شد زآن زلف سودانی مزاج

دل که شد زآن زلف سودانی مزاج
نیستش غیر از تو معجون علاج ۱

زهر ناب از دست تو عذب فرات
بی تو آب زندگی ملح اجاج ۲

زلفت از دامن فشاند آن خاک پای
نیست آری مشک را در چین رواج ۳

راز حسنت چون بپوشاند دلم
کی شود مصباح پنهان در زجاج ۴

آن رخ از خویان برد شطرنج حسن
گرچه باشد هر یکی را رخ زعاج ۵

خاک پایت بر سرم تاج کی است
این چنین سر کی بود محتاج تاج ۶

دست سلطانان نمی بوسد کمال
نیست سلطان را به درویش احتیاج ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۶ - یار نزدیک آمد و از خویش ما را دور ساخت
گوهر بعدی:شماره ۲۸۸ - اگر آن غمزه خواهد ز ترکان خراج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.