هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از زیبایی معشوق و درد عشق سخن میگوید. شاعر از ناز و غمزههای معشوق، دلبستگی خود به او، و ناتوانی در فراموشی او مینویسد. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و بینیازی آزادگان از تاج و تخت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۸۸ - اگر آن غمزه خواهد ز ترکان خراج
اگر آن غمزه خواهد ز ترکان خراج
چو زلفته بگردن بیارند باج ۱
میارید گو ناز اینجا و حسن
که زیره به کرمان ندارد رواج ۲
مفرح لب تست و بس گره مرا
به سودای خط خشک گردد مزاج ۳
مداوای زاهد چه سود ای حکیم
که شخصیست بس ناخوش و بی علاج ۴
نشد مهر آن لب ازین دل برون
ترشح نفرمود می از زجاج ۵
چه بوسم شب وصل دست رقیب
ندارد غنی با گدا احتیاج ۶
به چشم حقارت مبین در کمال
که آزاده شابت بی تخت و تاج ۷
چو زلفته بگردن بیارند باج ۱
میارید گو ناز اینجا و حسن
که زیره به کرمان ندارد رواج ۲
مفرح لب تست و بس گره مرا
به سودای خط خشک گردد مزاج ۳
مداوای زاهد چه سود ای حکیم
که شخصیست بس ناخوش و بی علاج ۴
نشد مهر آن لب ازین دل برون
ترشح نفرمود می از زجاج ۵
چه بوسم شب وصل دست رقیب
ندارد غنی با گدا احتیاج ۶
به چشم حقارت مبین در کمال
که آزاده شابت بی تخت و تاج ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - دل که شد زآن زلف سودانی مزاج
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - چو شمع روز بر افروخت از نسیم صباح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
