هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن میگوید. او از زلف پریشان، لب خندان، و رخسار معشوق با عباراتی پراحساس و گاه با شکوه و گله یاد میکند. همچنین، شاعر به رفتارهای گستاخانه برخی افراد اشاره میکند و آنها را با ادب و نزاکت مقایسه مینماید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ادبی ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشند.
شماره ۲۹۲ - ای صبا چند روی بر د جانان گستاخ
ای صبا چند روی بر د جانان گستاخ
در شب تار بر آن زلف پریشان گستاخ ۱
باشد اینها حرکات خنک و بادسری
که در آن روضه کنی گشت شهستان گستاخ ۲
زلف کجدار که با روی نو پهلو نزند
هندوانرا نتوان کرد به ترکان گستاخ ۳
گر برم نام لبت گریه کنان خرده مگیر
این که خودم ساخته بر لب خندان گستاخ ۴
لوح رخسار تو بپیشش همه وقت این عجبست
که بر آمد خط مشکین تو زینسان گستاخ ۵
پارسایان ادب رند ندارند نگاه
دیده ام بیشتر مردم نادان گستاخ ۶
باغ رخسار بتان بهر تماشاست کمال
تبری دست برآن سیب زنخدان گستاخ ۷
در شب تار بر آن زلف پریشان گستاخ ۱
باشد اینها حرکات خنک و بادسری
که در آن روضه کنی گشت شهستان گستاخ ۲
زلف کجدار که با روی نو پهلو نزند
هندوانرا نتوان کرد به ترکان گستاخ ۳
گر برم نام لبت گریه کنان خرده مگیر
این که خودم ساخته بر لب خندان گستاخ ۴
لوح رخسار تو بپیشش همه وقت این عجبست
که بر آمد خط مشکین تو زینسان گستاخ ۵
پارسایان ادب رند ندارند نگاه
دیده ام بیشتر مردم نادان گستاخ ۶
باغ رخسار بتان بهر تماشاست کمال
تبری دست برآن سیب زنخدان گستاخ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۱ - ز من که عاشق و رندم مجری زهد و صلاح
گوهر بعدی:شماره ۲۹۳ - آن پری وش که خطش گوشه مه می فرسود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
