هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان میکند. شاعر از زیباییهای طبیعت مانند گل و سوسن برای توصیف معشوق استفاده کرده و از عشق و سوز درونی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک عمیقتر دارند.
شماره ۲۹۹ - آن سرو ناز رفت بگلشن نظر کنید
آن سرو ناز رفت بگلشن نظر کنید
در باغ گل برآمد و سوسن نظر کنید ۱
گل را ز شوق نکهت آن پیرهن چو من
صد داغ خون به گوشه دامن نظر کنید ۲
آتشکده است جان من از سوز سینه به آه
دودی که بر گذشت ز روزن نظر کنید ۳
با چشم نیز بین نظری بر دهان او
گر ممکن است یکسر سوزن نظر کنید ۴
او دیده ایست روشن اگر برقع افکند
ای عاشقان به دید، روشن نظر کنید ۵
گر بر شما حقیقت جانست ملتمس
از پیرهن لطاقت آن تن نظر کنید ۶
آنها که می کنند لبش آرزو کمال
گر در حلاوت سخن من نظر کنید ۷
در باغ گل برآمد و سوسن نظر کنید ۱
گل را ز شوق نکهت آن پیرهن چو من
صد داغ خون به گوشه دامن نظر کنید ۲
آتشکده است جان من از سوز سینه به آه
دودی که بر گذشت ز روزن نظر کنید ۳
با چشم نیز بین نظری بر دهان او
گر ممکن است یکسر سوزن نظر کنید ۴
او دیده ایست روشن اگر برقع افکند
ای عاشقان به دید، روشن نظر کنید ۵
گر بر شما حقیقت جانست ملتمس
از پیرهن لطاقت آن تن نظر کنید ۶
آنها که می کنند لبش آرزو کمال
گر در حلاوت سخن من نظر کنید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - آن شوخه به ما جز سر بیداد ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
