هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر عاشق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف دراز، دهان شیرین، قامت بلند و ابروی کمانی، عشق و شیفتگی خود را بیان می‌کند. همچنین، از تأثیر این زیبایی‌ها بر طبیعت و دیگران نیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۳۲۰ - اهل دل زلف درازت رشته جان گفته اند

اهل دل زلف درازت رشته جان گفته اند
زین حدیثم بوی جان آمد که ایشان گفته اند ۱

تا دهانت نیست پیدا وز نظرها شد نهان
خرده بینان وصف آن پیدا و پنهان گفته اند ۲

زآن دهان چون شکر هر گه حدیث آمد به لب
از لطافت آن سخن شیرین و خندان گفته اند ۳

قامتی همچون الف داری و ابروئی چور نون
در تو هر آنی که گفتند از پی آن گفته اند ۴

وصف آن زلف و دهان سودانیان تنگدل
نیک نامفهوم و بیش از حد پریشان گفته اند ۵

در چمن برخاستست از سرو فریاد و فغان
تا از آن بالا حدیثی عندلیبان گفته اند ۶

گفته های نسته از شوق جمال او کمال
هر چه مرغان خوش الحان در گلستان گفته اند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - امشب آن به به وثاق که فرو می آید
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.