شماره ۳۴۲ - بر عزیزان غمزة شوخ تو خواری می کند

بر عزیزان غمزة شوخ تو خواری می کند
غمزه تو خواری و زلف تو باری میکند ۱

در ملاک عاشق بیچاره چشم و زلف تو
این یکی بی صبری و آن بیقراری می کند ۲

اگر نماید خوبرو جور و کند صد دشمنی
مهربانی مینماید دوستداری می کنند ۳

عاشق دیدار را دیدار آرد در خروش
عندلیب از شوق گل فریاد و زاری می کنند ۴

خاک را هم من بمن گر بگذری آن لطف تست
آب را بر خاک لطف خویش جاری می کند ۵

چون ز پیشم میروی جان میسپارم من بغم
هر کرا شد عمر لابد جان سپاری می کند ۶

گر چه بود اول گدای شهر ما اکنون کمال
تا به آن به کرد پاری شهریاری می کند ۷