شماره ۳۴۳ - به روی دوست که رویش بچشم من نگرید

به روی دوست که رویش بچشم من نگرید
به خاک پاش که آن ره بروی من سپرید ۱

با گذشتن از آن مو نشان بی چشمیست
چو چشم نیست شما را به چشم من نگرید ۲

حرام باد شما را چه می خورید غمش
غم من است غم او غم مرا مخورید ۳

همین که نام گدایان او کنید شمار
مرا نخست گدای کمین او شمرید ۴

کر بگوی با مگان به شکر گفتار
که نازک است رخ بار از آن طرف مپرید ۵

بر اهل زهد بستم کنان گذشت و بگفت
عجب که عمر گذشت و هنوز بیخبرید ۶

از بعد آنکه در دوست باز بافت کمال
اگر بهشت بجوید به دوزخش بپرید ۷