شماره ۳۶۸ - جان را به غیر وصلت خوشدل نمی توان کرد

جان را به غیر وصلت خوشدل نمی توان کرد
وز دل نشان مهر زابل نمی توان کرد ۱

در دل بگشت ما را زینسان قضای مبرم
آری فضای مبرم باطل نمی توان کرد ۲

بر گیر بند و زنجیر از دست و پای مجنون
کورا به هیچ بنده عاقل نمی توان کرد ۳

بسیار سعی کردم کاری نشد میسر
بدبخت را بکوشش مقبل نمی توان کرد ۴

خاک درت ببوسم چون باد باز گردم
کآنجا ز بی غوغا منزل نمی توان کرد ۵

خاک در تو بارب کان خود چه کیمیائیست
کانرا به هیچ وجهی حاصل نمی توان کرد ۶

گفتی کمال پیدل صبر است چاره تو
ای جان من صبوری بیدل نمی توان کرد ۷