هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و توصیفی، زیبایی معشوق را با تشبیهات طبیعی مانند سرو، شمع، گوهر و گلبرگ یاسمن توصیف میکند. شاعر از خجالت و شکست دل در برابر جمال معشوق سخن میگوید و از شیرینی سخنان و لبهای او یاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و تشبیهات پیچیده است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تصاویر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۶۷ - جانا به نظر قد تو سرو چمن آمد
جانا به نظر قد تو سرو چمن آمد
شمع رخت آرایش هر انجمن آمد ۱
پیرایه باقوت لیت درج گهر شد
مشاطة گلبرگ رخت یاسمن آمد ۲
بشکست دل پسته خندان ز خجالت
هر بار که ننگ شکرت در سخن آمد ۳
کوته نظر است آنکه ترا سرو سهی گفت
کسی رو ندید هست که در پیرهن آمد ۴
هر یک بوسه از آن لعل شکر بار بمن ده
در پسته ننگ نو پر شکر بمن آمد ۵
بر خوان سخن طبع کمال است شکر ریز
تا وصف لب لعل تواش در دهن آمد ۶
شمع رخت آرایش هر انجمن آمد ۱
پیرایه باقوت لیت درج گهر شد
مشاطة گلبرگ رخت یاسمن آمد ۲
بشکست دل پسته خندان ز خجالت
هر بار که ننگ شکرت در سخن آمد ۳
کوته نظر است آنکه ترا سرو سهی گفت
کسی رو ندید هست که در پیرهن آمد ۴
هر یک بوسه از آن لعل شکر بار بمن ده
در پسته ننگ نو پر شکر بمن آمد ۵
بر خوان سخن طبع کمال است شکر ریز
تا وصف لب لعل تواش در دهن آمد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - تشنه وصل تو را بی تو اگر خواب آمد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - جان را به غیر وصلت خوشدل نمی توان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
