هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق حقیقی و فداکاری در راه آن میپردازد. شاعر بیان میکند که عشق واقعی نیازمند از خود گذشتگی، دیوانگی و خراب کردن خانه هستی است. همچنین، به پذیرش رنجها و تهمتها در این راه اشاره دارد و در نهایت، به امید لطف و توجه معشوق و تجدید عشق پس از سالها بندگی میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک میشود. همچنین، برخی از مضامین مانند فداکاری و از خود گذشتگی ممکن است برای کودکان قابل هضم نباشد.
شماره ۳۹۲ - در راه عشق هر که بمن اقتدا کند
در راه عشق هر که بمن اقتدا کند
باید که سر ببازد و جان را فدا کند ۱
دیوانه وار خانه هستی کند خراب
هر کو اساس عشق حقیقی بنا کند ۲
باری گزیده ایم که در حاصل حیات
سر کنیم در سر کارش کرا کند ۳
در حق من رقیب اگر گفت تهمشی
صاحب نظر هر آینه این افترا کند ۴
روزی ز روی لطف نپرسی که این غریب
بی ما چگونه میگذراند چها کند ۵
وقتی ندانی از سر کویت شنیدمی
کوهاتفی که بازم از آنجا ندا کند ۶
سی ساله بندگی کمال ار قبول نیست
رفت آنچه رفت باز زند ابتدا کند ۷
باید که سر ببازد و جان را فدا کند ۱
دیوانه وار خانه هستی کند خراب
هر کو اساس عشق حقیقی بنا کند ۲
باری گزیده ایم که در حاصل حیات
سر کنیم در سر کارش کرا کند ۳
در حق من رقیب اگر گفت تهمشی
صاحب نظر هر آینه این افترا کند ۴
روزی ز روی لطف نپرسی که این غریب
بی ما چگونه میگذراند چها کند ۵
وقتی ندانی از سر کویت شنیدمی
کوهاتفی که بازم از آنجا ندا کند ۶
سی ساله بندگی کمال ار قبول نیست
رفت آنچه رفت باز زند ابتدا کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۱ - خوشا غمی که برویم ز روی او آید
گوهر بعدی:شماره ۳۹۳ - در صحبت دوست جان نگنجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
