هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که درد و رنج عاشق را در فراق یار بیان می‌کند. شاعر از عشق، هجران، و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که هیچ عاشقی چنین درد و خواری را تجربه نکند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند مستی، زهد، و طلب دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و مضامین مانند 'خون دل' و 'درد' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۳۹۵ - در غم دلدار کس را این دل انگاری مباد

در غم دلدار کس را این دل انگاری مباد
هیچ عاشق را ز یاری درد بی باری مباد ۱

ناز های و هوی مستان زاهدان در زحمشند
را عاشقانرا از می عشق تو هشیاری مباد ۲

خون دل آمد شرابم نقل: دشنام رقیب
گر دل باران خود دارد بر آتش همچنین ۳

هیچکس را اینچنین خواری و خونخواری مباد
اینچنی جز با منش باری و غمخوار مباد ۴

چشم بیدار مرا گر خواب می پوشد نظر
بانگ مرغ از دام چون بخشد فرح صیاد را ۵

جز خیالش مونسی در خواب و بیداری میاد
کار دل در زلف او جز ناله و زاری مباد ۶

از طلب گر می فزاید داغ و درد او کمال
در دل ریش تو جز درد طلبکاری مباد ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۹۶ - دزد دلهاست سر زلف تو زانش بستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.