شماره ۴۳۵ - از برگ گل که نسیم عبیر می آید

از برگ گل که نسیم عبیر می آید
نسیم اوست از آن دلپذیر می آید ۱

حدیث کوثرم از یاد می رود به بهشت
چو نقش روی و لبش در ضمیر می آید ۲

برپخت خون عزیزان عجبتر آنکه هنوز
از خردی از دهنش بوی شیر می آید ۳

ندیدم آن رخ و از غم شدم بر آن در پیر
جوان همی رود آنجا و پیر می آید ۴

بیا به حلقه رندان که این چنین منظور
میان اهل نظر بی نظیر می آید ۵

کسی که جامه برد بر قدرت کی آید راست
به لطف چو بیش از حریر می آید ۶

کمال دیده نخواهد ز قامتت بر دوخت
اگر معاینه بیند که تیر می آید ۷