هوش مصنوعی: این متن شعری است که از تشبیه سرو و سایه‌اش به رفتار و تأثیر انسان سخن می‌گوید. در آن، سرو نماد بلندقامتی و آزادگی است و سایه‌اش نشانه رحمت و تأثیرگذاری. شاعر از ناله‌های بلبل و سرو در برابر ستم سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی سرو نیز در برابر قدرت‌های بزرگ تسلیم می‌شود. در نهایت، شعر به زیبایی طبیعت و رابطه بین عناصر آن می‌پردازد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۴۸ - سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیاد

سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیاد
سایه گه گه چه عجب کز تو زیادت افتاد ۱

سروی و سایه نوه سایه رحمت به زمین
سایه رحمت تو از سر ما دور مباد ۲

راست گویند هواهاست ز تو در سر سرو
که نجنبد به یقین هیچ درختی بی باد ۳

راست گویند هواهاست ز تو در سر سرو
جس آزاد ز جا سرو و به یک په استاد ۴

سرو میخواست که پیش قد نو سر بنهد
داد بر باد سرو این هوس از سر بنهاد ۵

تا قدرت دید که بر دیده نشاندیم دگر
باغبان سرو سهی را به چمن آب نداد ۶

می کند از ستم سرو قدان ناله کمال
بلبل از نارون و سرو برآرد فریاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴۷ - سر زلفت نمی خواهم که در دست صبا افتد
گوهر بعدی:شماره ۴۴۹ - سر ما را نرسد اینکه به پای تو رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.