شماره ۴۵۴ - شبی که روی تو ما را چراغ مجلس شد

شبی که روی تو ما را چراغ مجلس شد
بسوختن دل پروانه وش مهوس شد ۱

دو چشمت از دل و دین آنچه داشتم بردند
توانگری که به مستان نشست مفلس شد ۲

ز کیمیای نظر چون تو خاک زر سازی
تفاوتی نکند گر وجود ما مس شد ۳

دگر مرا به خیالت ز بی کسی چه ملال
چو غم رفیق و بلا یار و درد مونس شد ۴

خوش است مطرب و ساقی و من به یک دو حریف
در این شمار که کردم رقیب سادس شد ۵

کسی که عاقل و هشیار دیدمی محسوس
چو دید شکل تو از هوش رفت و بی حس شد ۶

به نقش ابروی تو نیست در سراچه حسن
که دست صنع در آن طاقها مهندس شد ۷

ز می به درد تو پرهیز ما نه از ما بود
در این جریمه سبب زاهد موسوس شد ۸

نشد به طرز غزل هم عنان ما حافظ
اگر چه در صف سلطان ابوالفوارس شد ۹

کمال نسخه رندی بسی مطالعه کرد
که در دقایق علم نظر مدرس شد ۱۰