شماره ۴۵۷ - صبا ز دوست پیامی بسوی ما آورد

صبا ز دوست پیامی بسوی ما آورد
بهمدمان کهن دوستی به جا آورد ۱

رسید باد مسیحا دم ای دل بیم
بر آر سرکه طبیب آمد و دوا آورد ۲

نه من ز گرد رهش دل به باد دادم و بس
که باد مشک ختن هم ازین هوا آورد ۳

برای چشم ضعیف رمد گرفته ما
ز خاک مقدم محبوب توتیا آورد ۴

خیال بار که بر سر طبیب حاذق اوست
به جان خسته دلان مژده شفا آورد ۵

شب فراق شد ابر دو دیده در باران
چو در خیال خود آن لعل جانفزا آورد ۶

همیشه مردم چشمم برهنه بر می گشت
ندانم این همه بارانی از کجا آورد ۷

کمال درانه دل با کبوتری در باره
که نامه ای به تو از بار آشنا آورد ۸