هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از مینوشی، عشق به معشوق، و رهایی از تظاهر به پارسایی سخن میگوید. او از درد عشق و شوق گلرخان مینالد و تأکید میکند که حتی در مستی نیز صدای بلبل شنیده میشود. همچنین، شاعر به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره میکند و بیان میدارد که عشق و جستوجو برای یافتن کمال، ارزش تلاش را دارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مینوشی و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۴۵۸ - صوفی از رندان بپوشد می که در خلوت بنوشد
صوفی از رندان بپوشد می که در خلوت بنوشد
شد کهن بالای خمها خرقه اش تا کی بپوشد ۱
دلق و سجاده نهاده دم بدم در رهن باده
باز در بازار دعوی پارسائیها فروشد ۲
من ز شوق گلرخان نالم نه از جور رقیبان
گر چه خارش دل خراشد بلبل از مستی خروشد ۳
بر رخش چون دیده بنهادم سرشک آمد بجوشش
آب گرمی مینهم بالای آتش چون بجوشد ۴
خون دلها خوش نباید خوردنش بی ناله ما
دلبر نازک طبیعت باده بی مطرب ننوشد ۵
دیدم آن لب بر وی از مشک به این خط نوشته
گر نه شیرین است اینجا این همه مور از چه جوشد ۶
جست و جوی آن دهان میکن کمال امکان که بایی
خاتم جم با کف آرد هر که در جستن بکوشد ۷
شد کهن بالای خمها خرقه اش تا کی بپوشد ۱
دلق و سجاده نهاده دم بدم در رهن باده
باز در بازار دعوی پارسائیها فروشد ۲
من ز شوق گلرخان نالم نه از جور رقیبان
گر چه خارش دل خراشد بلبل از مستی خروشد ۳
بر رخش چون دیده بنهادم سرشک آمد بجوشش
آب گرمی مینهم بالای آتش چون بجوشد ۴
خون دلها خوش نباید خوردنش بی ناله ما
دلبر نازک طبیعت باده بی مطرب ننوشد ۵
دیدم آن لب بر وی از مشک به این خط نوشته
گر نه شیرین است اینجا این همه مور از چه جوشد ۶
جست و جوی آن دهان میکن کمال امکان که بایی
خاتم جم با کف آرد هر که در جستن بکوشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۷ - صبا ز دوست پیامی بسوی ما آورد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۹ - عاشقانت بسحرها که دعا می گویند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
