هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید و از رنجهای عاشقی و حسادت رقیب مینالد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گل، بلبل، سرو و قند، زیبایی معشوق را توصیف میکند و از بیقراری و دلتنگی خود میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۴۹۵ - گل را بدور روی تو کس بر نمیکند
گل را بدور روی تو کس بر نمیکند
بلبل به بوستان سخن او نمی کند ۱
تا دیده باز یافت خیال قدت در آب
دل جست و جوی سرو لب جو نمی کند ۲
شیرین لبی که دید دهان چو قند تو
وصف دهان خود سر یک مو نمی کند ۳
با عاشقان رقیب دل نازک ترا
بد می کند همیشه و نیکو نمی کند ۴
انکار زردی رخ ما رسم بار نیست
این کار جز رقیب سیه رو نمیکند ۵
کار طلب ز پیش بسر باختن برند
سالک چرا قبای خود از گو نمی کند ۶
دایم حدیث روی نکو می کند کمال
اندیشه از حکایت بدگو نمی کند ۷
بلبل به بوستان سخن او نمی کند ۱
تا دیده باز یافت خیال قدت در آب
دل جست و جوی سرو لب جو نمی کند ۲
شیرین لبی که دید دهان چو قند تو
وصف دهان خود سر یک مو نمی کند ۳
با عاشقان رقیب دل نازک ترا
بد می کند همیشه و نیکو نمی کند ۴
انکار زردی رخ ما رسم بار نیست
این کار جز رقیب سیه رو نمیکند ۵
کار طلب ز پیش بسر باختن برند
سالک چرا قبای خود از گو نمی کند ۶
دایم حدیث روی نکو می کند کمال
اندیشه از حکایت بدگو نمی کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۴ - گفتمش حال دل گمشده دانی چون شد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۶ - گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
