هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از سعدی بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از پیک عاشقان می‌خواهد پیام شوق و آرزوی ملاقات را به معشوق برساند. او از بی‌توجهی معشوق شکایت دارد و می‌گوید با وجود همه هنرها و فضیلت‌هایش، مورد قبول معشوق واقع نشده است. شاعر از گسستن رشته محبت می‌نالد اما امید به بخشش و پیوند دوباره دارد. در پایان، شاعر به هویت خود اشاره می‌کند و می‌گوید از خاک خجند است در حالی که معشوق از سمرقند است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۹۵ - بسمع معجری ای پیک عاشقان برسان

بسمع معجری ای پیک عاشقان برسان
حدیث شوق ملاقات و آرزمندی ۱

ز بعد آنکه زدی حلقه بر در و خود را
در آن جناب همایون چو حلقه افکندی ۲

بگویش این قدر از من که ای برتبت و فضل
گذشته قدر تو از پایه هنرمندی ۳

چه گل شکفت ازاینت که بر سبیل خلاف
درخت مهر و محبت ز بیخ برکندی ۴

گر از تنیده یاری گسسته شد تاری
چه باشد ار بسر انگشت عفو پیوندی ۵

مرا خود از تو چه نفع و ترا ز من چه ضرر
که من ترا بپسندم مرا تو نپسندی ۶

بنظم و نثر گرفتم که سعدی وقتیم
نه من ز خاک خجندم تو از سمرقندی ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴ - دعای من این است در هر نمازی
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - چو دیوان کمال افتد بدستت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.