هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از دوستانی شکایت می‌کند که به جای حمایت، عیوب او را می‌جویند و شعرش را بد می‌خوانند، در حالی که او خود را شاعر نمی‌داند و نمی‌فهمد چرا چنین قضاوتی می‌کنند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم انتقادی و عاطفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۱۶ - یاران چو ورق شکسته ما می جویند

یاران چو ورق شکسته ما می جویند
چو خامه یکی دو عیب ما می پویند ۱

گویند بدم چو شعر هر جا که رسید
من شعر نیم بدم چرا می گویند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - گفتم که چه ریزد ز لبت گفت قند
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - گفتم که چه شوم تیغ تو را گفت سپهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.