شماره ۸ - گرفته نور ز داغ جگر نظاره ما

گرفته نور ز داغ جگر نظاره ما
که آفتاب برد حسرت ستاره ما ۱

درستکاری ما را همین طریق بس است
که هیچ آنیکه نشکست سنگ خاره ما ۲

کسی ز صحبت ما دو رشد که نا اهلست
کدام پنبه خطر دیده از شرار ما ۳

کلام عشق و هوس را چه سازگاری نیست
از آن سبب بود از سایه هم کناره ما ۴

به غیر حرف وفا و محبت ای زاهد
چه دیده که نیائی تو در اراده ما ۵

برهنه پائی ما کاشت تخم آبله را
شود مبارک ما خلعت دوباره ما ۶

علاج اشک ز مژگان چه می‌کنی(صامت)
به لخت لخت جگر کرده خو قناره ما ۷