شماره ۹ - تلخی صبر است بس بر طبع شکر ریز ما

تلخی صبر است بس بر طبع شکر ریز ما
شور شیرنی نمی‌خواهد به سر پروز ما ۱

سر به جز آغوش زانو جا نمی‌جوید دگر
بار دوش کس نگردد بعد از این شبدیزما ۲

شش جهت رانی همین شد ز ابر مژگان عرصه تنک
نه فلک دارد حذر از خنجر خون ریز ما ۳

عشرت گلزارها شد بر هزاران واگذار
غنچه داغ است گلهای نشاط انگیز ما ۴

شد به عکس اجتناب مردم پرهیزکار
بر در دلها نرفتن لقمه پرهیز ما ۵

بحث قیل و قال خود را بنگر ای زاهد دگر
بی‌سبب از جا مرو از حرف الفت خیز ما ۶

(صامتا) در دور ما مشق هوش منسوخ شد
بندر عشق و محبت شد دگر تبریز ما ۷