هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، رنج، گذشت زمان و یادآوری دوستان استفاده می‌کند. شاعر با اشاره به حوادث تاریخی و اساطیری مانند داستان نوح و طوفان، حسین و زلف و چوگان، و موسی در طور، به بیان حالات درونی و عرفانی خود می‌پردازد. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند گلشن، گلخن، و بیابان برای تقویت تصاویر شعری استفاده شده است.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و تاریخی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی اشارات نمادین و استعاری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۱ - کنون کافتاد دور حسین با این زلف و چوگانها

کنون کافتاد دور حسین با این زلف و چوگانها
سر ما و براه عشق بودن گوی میدانها ۱

درین درگه محرم مزن بهر گشایش دم
که اینجا بش سهان را سرشکست از چوب دربانها ۲

از این دریای پهناور به زودی رخت بیرون بر
که عمری بایدت سر کوفت بر سنگ بیابانها ۳

مرو در طورای موسی بیا در کوی مشتاقان
بسی انوار طالع بین از این چاک گریبانها ۴

گذشت آن عهد نوح و قصه دریا و طوفانش
که او یک بار طوفان دید ماهر لحظه طوفانها ۵

نسیم صبحگاهی کن گذر ز آنجا که می‌دانی
بگو ای دوستان آخر چه شد آن عهد و پیمانها ۶

شما ساکن به گلشن‌ها و ما سرگرم گلخنها
ز (صامت) هم به یاد آرید در طرف گلستانها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - همین بود سبب دیر آشنایی ما
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ای خوش آن روز که دل به هر غمت جایی داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.