شماره ۳۲ - قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد

قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
خواهد که دلم پا به سر جان بگذارد ۱

خواهم به تو هنگامه هجران بنویسم
جانا اگر این دیده گریان بگذارد ۲

کرده سفر زنگ دل اندر خم زلف
گر آب و هوایش به غریبان بگذارد ۳

ترسم بگه وصل چنان عمر نپاید
تا دیده قضای شب هجران بگذارد ۴

گفتم به سوی گوشه عزلت بگریزم
گر زلف توام دست ز دامان بگذارد ۵

ای باد خزانی به گل اینقدر امان ده
تا مرغ سحر پا به گلستان بگذارد ۶

گو باد صبا تا گذرد بر سر کویش
پیغام من زار پریشان بگذارد ۷

گوید صنما چند ز هجران تو (صامت)
مجنون شود و سر به یابان بگذارد ۸

آن کس که نموده است مرا یوسف دلبند
باری قدمی جانب زندان بگذارد ۹