شماره ۴۷ - کسی که در صف مستان به احتراز نشیند

کسی که در صف مستان به احتراز نشیند
چه قابل است که در بزم اهل راز نشیند ۱

بپاخیز و در این شهر غارت دل و دین کن
تو را که گفت نشین تا که فتنه باز نشیند ۲

سعادت ابدی چون نوشته بر پیر تیرت
بهر دلی که نشیند بگو به ناز نشیند ۳

همای عشق چون آگاه بود ز سلطنت فقر
همیشه بر سر رندان پاکباز نشیند ۴

محبت است که باید چو روح از تن محمود
برون شود بسر طرح ایاز نشیند ۵

هر طرف نکند جلوه‌گر جمال تو از چیست
گهی بدیر و گهی بر در حجاز نشیند ۶

دگر مگوی ز زلفش که دام جمله دلهاست
کزین مقدمه (صامت) سخن دراز نشیند ۷