شماره ۶۲ - روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم

روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم
همه دیدار تو جوئیم و گفتار توئیم ۱

هر کسی را به کسی هست سر سودایی
سود ما را بود آخر که خریدار توئیم ۲

ای گل گلشن امید ز ما دیده مپوش
که اگر نیک و اگر بدهمگی خار توئیم ۳

روز ما خوش که چو تو شمع شبستان داریم
همه پروانه آن پرتو رخسار توئیم ۴

آنچه بر ما رسد از عشق ملک را نرسد
هست معلوم که ما قابل اسرار توئیم ۵

جور نو آنکه خم زلف تو چون زنجیر است
کار ما آنکه ز هر سوی گرفتار توئیم ۶

پیش از آن کز می و معشوق پدید آمده‌ایم
ما همه مست می و ساعر سرشار توئیم ۷

گر تو را عار بود از سخن و یاری ما
ننگ ما نیست به هر جا که بود یار توئیم ۸

سخت با (صامت) افسرده شوی بر سر جور
ما اگر خار و اگر گل که ز گلزار توئیم ۹