شمارهٔ ۵۶ - در مصیبت سیدالشهدا(ع)

چه شد که روز جهان تیره چون شب یلداست
ز هر طرف به فلک از زمین خروش عزاست ۱

ز فرش کرده مسیحا ز نو به عرش عروج
و یا هنوز زمان مصیبت یحیی است ۲

گرفته مرد و زن از هر طرف عزای حسین
بلی عزای شه تشنه سید شهدا است ۳

کسی که هست خدا خونبهای او چه عجب
که چشم مرد و زن اندر عزاش خونپالاست ۴

چرا به گریه نکوشی، مگرنمی‌دانی
سرو قلب پیمبر حسین عزیز خداست ۵

چنان خیال کن اکنون که در رکاب حسین
زمان یاری او وقت زوال عاشوراست ۶

اگر ز نصرت آت تشنه لب شدی محروم
برای درد تو امواج گریه عین دواست ۷

چسان زیاد رود ماتم شهی که سرش
جدا ز تن جگر تشنهبر لب دریاست ۸

نمی‌رود ز نظر حال زینب دلخون
که سربرهنه و بی‌کس اسیر شمرد غاست ۹

دل شکسته (صامت) مدام در ماتم
برای سید مظلوم تا به روز جزاست ۱۰