شمارهٔ ۷۰ - و برای او همچنین

کسی که در غم شاه شهید گریانست
به درد معصیتش اشک دیده درمانست ۱

عزای خسرو لب تشنه کی رود از یاد
همیشه اشک محبان به فکر طوفان است ۲

تنی که بر سر دوش رسول ماوی داشت
به خاک ماریه افتاده عور و عریانست ۳

به جای غسل سرنعش شاه تشنه جگر
هنوز تو سن اعدا بکار جولانست ۴

صبا به حضرت زهرا بگو که نعش
فتاده بی‌سروصدا پاره دربیابانست ۵

کسی ز شربت آبی نکرد یاری او
به کوفیان لعین با وجود مهمانست ۶

گلوی خشک سرش از بدن جدا کردند
کسی نگفت که این تشنه لب مسلمانست ۷

دل کسی به یتیمان آن جناب نسوخت
نگفت آل علی مستحق احسانست ۸

ز شرح ماتم مظلوم کربلا (صامت)
همیشه خون گر و درهم و پریشانست ۹