شمارهٔ ۱۲ - و برای او

مرو ای جان برادر سوی میدان ز بر من
منما تیره چو شب روز بمد نظر من ۱
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۲
شه والا گهر من ۳

یادگار پدر و مادر و جد من محزون
مکن از رفتن خود رخت مصیبت ببر من ۴
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۵
شه والا گهر من ۶

من بی‌کس چه کنم بی‌تو در این وادی پرغم
غیر تو دادرسی نیست مرا در همه عالم ۷

مکن از آتش هجران جگرم خون کمرم خم
نکند در تو اثر آه دل بی‌اثر من ۸
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۹
شه والا گهر من ۱۰

من خونین جگر آن روز دل از دست بدادم
که در این وادی پرخوف و خطر پای نهادم ۱۱

بود این آرزو از دور فلک عین مرادم
که خدا خیر کند عاقبت این سفر من ۱۲
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۱۳
شه والاگهر من ۱۴

چه کنم گر نکنم بی‌تو بلند آن و فغان را
چه زنم گر نزم شعله ز داغ تو جهان را ۱۵

چه دهم گر ندهم بدرقه راه تو جان را
به کجا می‌روی ای مونس شام و سحر من ۱۶
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۱۷
شه والاگهر من ۱۸

خبر از درد دل خواهر بی‌تاب نداری
داغ خود را به سر داغم از آن روی گذاری ۱۹

به من از کرب و بلا فوج بلا گشته شکاری
صبر را گوی که تا آید و بیند هنر من ۲۰
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۲۱
شه والا گهر من ۲۲

شوق سردادن خود بسته ز خواهر نظر ترا
به کف شمر نهی زینب خونین جگرت را ۲۳

چکنی بعد خود اطفال ز غم در به در ترا
آب بگذشت برادر ز فراقت ز سر من ۲۴
مرو ای تاج سر من سوی میدان ز بر من ۲۵
شه والا گهر من ۲۶