هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق، تأثیر عمیق عشق بر دلها، و ارتباط معنوی با معشوق سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند درویشی، نیاز به شاه (معنوی)، و شناخت گوهر وجودی شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درویشی و عشق معنوی نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.
شماره ۵۱۳ - مرا لطف گفتارش از راه برد
مرا لطف گفتارش از راه برد
لبش هوشم از جان آگاه برد ۱
رخ ماه را ماند آن رخ مگر
بشطرنج خوبی رخ ماه برد ۲
غمش هر کجا در دلی خانه ساخت
برای گل از روی ما کاه برد ۳
جهان پر ز آوازه عاشقیست
مگر نیت او ناله و آه برد ۴
مرادم تونی از تو خواهم مراد
که درویش حاجت بر شاه برد ۵
برآن استان در خجالت سریست
که تصنیع خود گاه و بیگاه برد ۶
چه گوهر شناس است چشم کمال
که سرمه از آن خاک درگاه برد ۷
لبش هوشم از جان آگاه برد ۱
رخ ماه را ماند آن رخ مگر
بشطرنج خوبی رخ ماه برد ۲
غمش هر کجا در دلی خانه ساخت
برای گل از روی ما کاه برد ۳
جهان پر ز آوازه عاشقیست
مگر نیت او ناله و آه برد ۴
مرادم تونی از تو خواهم مراد
که درویش حاجت بر شاه برد ۵
برآن استان در خجالت سریست
که تصنیع خود گاه و بیگاه برد ۶
چه گوهر شناس است چشم کمال
که سرمه از آن خاک درگاه برد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۲ - مرا ز صحبت باران چه کار بگشاید
گوهر بعدی:شماره ۵۱۴ - مریض عشق بتان را بر طبیب نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
