شماره ۵۳۶ - وقتی مرید بود دل اکنون غلام شد

وقتی مرید بود دل اکنون غلام شد
زلف بنی گرفت و گرفتار دام شد ۱

صوفی ز عشق باره برندی گرفت نام
از ننگ زهد رست و بدین نیکنام شد ۲

چشمم به آرزوی تماشای زلف تست
چون چشمه روزه دار که مشتاق شام شد ۳

لبهای تشن پرور نو نا ز دیده رفت
آبم به حلق و خواب به مژگان حرام شد ۴

گر غم بکند از چمن دل صنوبرش
در جان خیال قد تو قائمقام شد ۵

مه را که کوس حسن بر افلاک میزند
تو دیر زی که نوبت او هم تمام شد ۶

نازک سخن بوصف لب او شدی کمال
طوطی شکر شکست که شیرین کلام شد ۷