شماره ۵۷۸ - خاک راه تر از آن روز که آمد به نظر

خاک راه تر از آن روز که آمد به نظر
خواب در چشم من خسته نیاید دیگر ۱

تونیا روشنی دیده اگر داشت چرا
دید آن خاک قدم در نظر آورد دگر ۲

غم نگنجد به دل از ذوق دهان تو مرا
صحبت تنگ فتادست مگس را به شکر ۳

تینهای مژه بر خاک درت دادم آب
تا کند چشم من از کحل بصر قطع نظر ۴

مشنو آه سحر من که پریشان نکنی
خاطر نازک خود همچو گل از باد سحر ۵

چون تن لاغر من نیر تو زان شد باریک
که به خونابه خورا می گذراند به جگر ۶

دی طبیبم بر خود خواند ز ضعفم پشه ای
بگرفت و بر او ناله کنان برد به پر تازه پر ۷

لحظه لحظه رخم از خاک درت تازه ترست
میشود از خاک بلی گونه زر ۸

دوش می گشت بسر بر در تو بی تو کمال
گر نمی گشت چنین با تو نمی گشت بسر ۹