شماره ۶۲۱ - آن غمزه چو از ریش دل آزرد سر نیش

آن غمزه چو از ریش دل آزرد سر نیش
خون گشت به آزردن او جان و دل ریش ۱

ای دل تو غم اشک روان خور نه غم جان
از آمدنی فکر کن از رقته میندیش ۲

خواهم که ز کیش تو شوم کشته به تیری
چون کیش تو دارم روم آخر به همان کیش ۳

جان بردن از آن غمزه چه امکان که گرفتست
گیسوی توام از پس و ابروی تو از پیش ۴

گشت سر کوی تو به سر خواستم اما
نگذاشت رقیب تو که گردم به سر خویش ۵

گفتی تو بر آن در به مراتب کمی از خاک
این مرتبه کم نیست که هستم من از آن بیش ۶

تا کی به کمال این همه بیم از دل سنگین
شاهان سخن سخت نگویند به درویش ۷