شماره ۶۳۲ - رفت بار من و بگذاشت مرا با دل ریش

رفت بار من و بگذاشت مرا با دل ریش
آشنا ناشده بیگانه شد از عاشق خویش ۱

نوش ناکرده هنوز از می وصلش جا می
خوردم از فرفت او بر دل ریش این همه نیش ۲

قاصدی کو که بیارد خبر از آمدنش
تا فرستم بر او جان و دل رفته ز پیش ۳

اگر تکبر کند و تازه به من می رسدش
ارزانکه او محتشم است و من مسکین درویش ۴

آن کمان گوشه ابرو چه بلائیست زهی
که برآورد مرا راست چو تیر از همه کیش ۵

جای آنست کز اندیشه دوری تو باز
سر بر آرد به جنون عقل من دور اندیش ۶

جمع بود از تو پراکنده دلیهای کمال
باز رفتی و پراکنده نمک بر سر ریش ۷