هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف معشوقه‌ای زیبا و دلربا می‌پردازد که دارای ویژگی‌های ایده‌آلی مانند رخساری مانند ماه، چشمانی بادامی، لبانی شیرین و خالی مشکین است. شاعر با وجود امید به وصال معشوق، آن را غیرممکن و مانند باد می‌داند و از درد فراق و شوق دیدارش می‌نالد. او معشوق را کامل و بی‌نقص توصیف می‌کند و از لطف و کمال او سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۷۲ - پری به حسن و لطافت نداشت با همه حال

پری به حسن و لطافت نداشت با همه حال
هر آنچه در رخ تست ای مه خجسته جمال ۱

نگار سرو قد گلعذار پسته دهن
بت شکر لب بادام چشم مشکین خال ۲

اگرچه ابروی خوبت به دلبری طاقت است
بر آفتاب جمال تو هست جفت هلال ۳

مرا امید وصال تو چون ز باد هواست
نشان کوی تو میپرسم از نسیم شمال ۴

خیال وصل تو دی در تصورم بگذشت
زهی تصور باطل زهی خیال محال ۵

دل ارز شوق رخت ناله می کند چه عجب
فغان آتش سوزان بود ز آب زلال ۶

رخت چو ماه تمام است کی بود نقصان
ز راه لطف اگر بنگرد به سوی کمال ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷۱ - بی تو مرا خواب و خیال وصال
گوهر بعدی:شماره ۶۷۳ - زاهد شهرم ز رندی می کند هر دم سؤال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.