شماره ۶۷۳ - زاهد شهرم ز رندی می کند هر دم سؤال

زاهد شهرم ز رندی می کند هر دم سؤال
ساقیا میده که در سر ندارد جز خیال ۱

نالۂ دلسوز و آو خستگان بی درد نیست
ای که دردی نیست باری از پی دردی بنال ۲

خلوت وصل است درگیر ای چراغ صبحدم
تا نیابد شمع راهی در شبستان وصال ۳

بارها در حیرت باد سحرگاهم که چون
با چنان بی طاقتی باید در آن حضرت مجال ۴

جان به رویت همچو گل گفتم برافشانم روان
زآن همی ترسم که طبع نازکت گیر ملال ۵

با چنین بخت پریشانی که در طالع مراست
دولت وصل تو می خواهی زهی فکر محال ۶

گر تو روزی از سگان کوی خود خوانی مرا
خود همین باشد کمال دولت و بخت کمال ۷