شماره ۶۷۹ - مرا گویند عاشق گرد و بیدل

مرا گویند عاشق گرد و بیدل
چه کار آید مرا تحصیل حاصل ۱

حدیث آب چشم خویش با دوست
نگفتم کأن حدیثی بود نازل ۲

مرا چون دید گریان گفت رفتم
که باران است و خواهد راه شد گل ۳

چه اختر بود کامشب بر سرم تاخت
که به در خانه من ساخت منزل ۴

به أو خستگان دارد بی میل
بود سرو سهی با باد مایل ۵

به دل گفتم که هیچ آن زلف دلبند
گشاید مشکل ما گفت مشکل ۶

نکو خواندنه ماه آسمانت
بقین بودست الألقابه تنزل ۷

درو بامت پر از دلها عجب نیست
تو عیاری بود عیار پر دل ۸

کمال آن دم که روز رحلت اوست
نخواهد بست جز مهرت به محمل ۹