شماره ۶۹۰ - باز می بیخودی بروی تو خوردیم

باز می بیخودی بروی تو خوردیم
از حرم و دیر عزم کوی نو کردیم ۱

خاک در دیر و کعبه چند نتوان بود
و نوبت آن شد که گرد کوی نو گردیم ۲

شکر که هر شام از هنر با دل گرمیم
آن که هر صبح بی تو با دم سردیم ۳

گر همه درمان خود طبیب فرستد
کی رسد آنها به ما که ما همه دردیم ۴

روی به ما کرده گونه گونه بلاهاست
ناز تو با اشک سرخ و چهره زردیم ۵

گر ورق عمر با تمام به پیچند
ما سر طومار دوستی تئوردیم ۶

در ره او تا گمان توشه ما ساخته
جز جگر و درد درد هیچ نخوردیم ۷