شماره ۶۹۸ - بگذار تا به گلشن روی تو بگذریم

بگذار تا به گلشن روی تو بگذریم
در باغ وصل از گل روی تو برخوریم ۱

باشد اسیر چشم گدایان پادشاه
بردار پرده تا که رخت سیر بنگریم ۲

کوری دیده گو بشکن حور پای ما
اگر سر بغرف هاش چو طوبی در آوریم ۳

در خلوتی که ثانی اثنین آن صباست
خود را ز خیل رابعهم نیز نشمریم ۴

ای باد اهل روضه زحسرت بسوختند
دیگر به کس مگوی که ما خاک آن دریم ۵

ما را به روز واقعه خاطر به آن خوش است
کز خاک آستان تو تصدیع می بریم ۶

گر جان طلب کند ز تو جانان بده کمال
تا جنس عاریت به خداوند بسپریم ۷