هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره بی‌وفایی، خطاها و سخنان نادرست است. شاعر از گفتن حرف‌های ناروا پشیمان است و به عشق و وفاداری اشاره می‌کند. همچنین، او از دل‌شکستگی و دوری از معشوق سخن می‌گوید و در نهایت به خاکساری و فروتنی در برابر معشوق اعتراف می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم نیاز به درک ادبی و عاطفی بیشتری دارد.

شماره ۷۰۹ - ترا گر بی وفا گفتم چه گفتم

ترا گر بی وفا گفتم چه گفتم
غلط گفتم خطا گفتم چه گفتم ۱

اگر گفتم ستم چندین روا نیست
حدیث ناروا گفتم چه گفتم ۲

به همه دشنام من گفتی چه گفتی
یکی را صد دعا گفتم چه گفتم ۳

من بیدل دوای دیده ریش
برون ز آن خاک پا گفتم چه گفتم ۴

من خاکی به خاک آستانت
حدیث تونیا گفتم چه گفتم ۵

دل من با چنان بیگانه خونی
کجا شد آشنا گفتم چه گفتم ۶

کمال آهسته میپرسی چه گفتی
نمیپرسی مرا گفتم چه گفتم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۰۸ - را که هست ز ساعد در آستین پرسیم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۰ - جان دارم و دل دارم سر دارم و زر دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.