هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره بیوفایی، خطاها و سخنان نادرست است. شاعر از گفتن حرفهای ناروا پشیمان است و به عشق و وفاداری اشاره میکند. همچنین، او از دلشکستگی و دوری از معشوق سخن میگوید و در نهایت به خاکساری و فروتنی در برابر معشوق اعتراف میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم نیاز به درک ادبی و عاطفی بیشتری دارد.
شماره ۷۰۹ - ترا گر بی وفا گفتم چه گفتم
ترا گر بی وفا گفتم چه گفتم
غلط گفتم خطا گفتم چه گفتم ۱
اگر گفتم ستم چندین روا نیست
حدیث ناروا گفتم چه گفتم ۲
به همه دشنام من گفتی چه گفتی
یکی را صد دعا گفتم چه گفتم ۳
من بیدل دوای دیده ریش
برون ز آن خاک پا گفتم چه گفتم ۴
من خاکی به خاک آستانت
حدیث تونیا گفتم چه گفتم ۵
دل من با چنان بیگانه خونی
کجا شد آشنا گفتم چه گفتم ۶
کمال آهسته میپرسی چه گفتی
نمیپرسی مرا گفتم چه گفتم ۷
غلط گفتم خطا گفتم چه گفتم ۱
اگر گفتم ستم چندین روا نیست
حدیث ناروا گفتم چه گفتم ۲
به همه دشنام من گفتی چه گفتی
یکی را صد دعا گفتم چه گفتم ۳
من بیدل دوای دیده ریش
برون ز آن خاک پا گفتم چه گفتم ۴
من خاکی به خاک آستانت
حدیث تونیا گفتم چه گفتم ۵
دل من با چنان بیگانه خونی
کجا شد آشنا گفتم چه گفتم ۶
کمال آهسته میپرسی چه گفتی
نمیپرسی مرا گفتم چه گفتم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۸ - را که هست ز ساعد در آستین پرسیم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۰ - جان دارم و دل دارم سر دارم و زر دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.