هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجش یار خود ابراز ناراحتی میکند و از ندانستن راه جبران این رنجش سخن میگوید. او به عشق عمیق خود به معشوق اشاره کرده و بیان میکند که جز در سایهی او آرامش ندارد. شاعر همچنین از انتظار برای دیدار معشوق و مقایسهی او با دیگران میگوید و در نهایت، خاک درگاه معشوق را تنها مکان آرامش خود میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنجش و جور نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک کامل دارند.
شماره ۷۱۱ - چرا رنجید یار از من گناه خود نمی دانم
چرا رنجید یار از من گناه خود نمی دانم
چگونه پاک سازم باز راه خود نمی دانم ۱
اگر ند گریز افتد مرا از جور چشم او
بجز در سایه زلفش پناه خود نمی دانم ۲
به سوی او گرم چون آب و آتش قاصدی باید
چنین قاصد برون از اشک و آه خود نمی دانم ۳
بمه دیدن کسان را هست عید و شادمانیها
مرااین عید کی باشد بماه خود نمیدانم ۴
پری رویان همه جسمند و او نورو درین دعوی
ز روی دوست روشنتر گواه خود نمی دانم ۵
مرا در جنت اعلی قرار دل کجا باشد
که جز خاک درش آرامگاه خود نمی دانم ۶
اگر گوید کمال از خاک راه ماست هم کمتر
من این بی حرمتی جز عز و جاه خود نمی دانم ۷
چگونه پاک سازم باز راه خود نمی دانم ۱
اگر ند گریز افتد مرا از جور چشم او
بجز در سایه زلفش پناه خود نمی دانم ۲
به سوی او گرم چون آب و آتش قاصدی باید
چنین قاصد برون از اشک و آه خود نمی دانم ۳
بمه دیدن کسان را هست عید و شادمانیها
مرااین عید کی باشد بماه خود نمیدانم ۴
پری رویان همه جسمند و او نورو درین دعوی
ز روی دوست روشنتر گواه خود نمی دانم ۵
مرا در جنت اعلی قرار دل کجا باشد
که جز خاک درش آرامگاه خود نمی دانم ۶
اگر گوید کمال از خاک راه ماست هم کمتر
من این بی حرمتی جز عز و جاه خود نمی دانم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۰ - جان دارم و دل دارم سر دارم و زر دارم
گوهر بعدی:شماره ۷۱۲ - چون روز روشن است که ما رند و عاشقیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
