شماره ۷۲۸ - دوش آرزونی شکسته بودم

دوش آرزونی شکسته بودم
با زلف کجش نشسته بودم ۱

پیوند به آن طناب کرده
از رشته جان گسسته بودم ۲

دست من و زلف یار حاشا
بر خویش دروغ بسته بودم ۳

خوش بود دلم به ناز آن چشم
از غمزه اگرچه خسته بودک ۴

تا بر کف پاش مالم این روی
صد باره به اشک شسته بودم ۵

از آتش هجر چشم به دور
آن شب چو سپند جسته بودم ۶

فی الجمله به دولت رخ دوست
از ننگ کمال رسته بودم ۷