هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از احساسات خود نسبت به معشوق و رنجهای عشق سخن میگوید. او از مقایسههای مختلف مانند رشک قمر، شکر دهان معشوق، و حتی مقایسه رقیب با سگ استفاده میکند. همچنین، شاعر به بیان وفاداری خود و دردهای ناشی از عشق میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مقایسه رقیب با سگ ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و تمثیل داشته باشد.
شماره ۷۳۳ - رخت رشک قمر گفتیم گفتیم
رخت رشک قمر گفتیم گفتیم
دهانت را دهانت را شکر گفتیم گفتیم ۱
رقیبت را که سگ بسیار ازو به
چه شد گر زین بتر گفتیم گفتیم ۲
غمت گفت بگوئید اندرین راه
به ترک جان و سر گفتیم گفتیم ۳
چو شیرین تر ز جائی دوستان را
از جانت دوستر گفتیم گفتیم ۴
مرا نامهربان گفته که گفتی
نگفتیم این و گر گفتیم گفتیم ۵
چو بر عشق ما دانست اغیار
به یاران این خبر گفتیم گفتیم ۶
چه رنجی گر کمال آن منت گفت
دروغی این قدر گفتیم گفتیم ۷
دهانت را دهانت را شکر گفتیم گفتیم ۱
رقیبت را که سگ بسیار ازو به
چه شد گر زین بتر گفتیم گفتیم ۲
غمت گفت بگوئید اندرین راه
به ترک جان و سر گفتیم گفتیم ۳
چو شیرین تر ز جائی دوستان را
از جانت دوستر گفتیم گفتیم ۴
مرا نامهربان گفته که گفتی
نگفتیم این و گر گفتیم گفتیم ۵
چو بر عشق ما دانست اغیار
به یاران این خبر گفتیم گفتیم ۶
چه رنجی گر کمال آن منت گفت
دروغی این قدر گفتیم گفتیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳۲ - رخ بپوشید و جگره میسوزدم
گوهر بعدی:شماره ۷۳۴ - رفت از دست من آن زیبانگاری چون کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
